براساس نتایج یک مرور جدید کاکرین، زایمان زودرس برنامه‌ریزی‌شده برای زنان باردار مبتلا به فشار خون بالا، عوارض مادر را تقریباً به نصف کاهش می‌دهد و خطر مرده‌زایی را کم می‌کند، بدون آنکه احتمال زایمان سزارین افزایش یابد.
اختلالات ناشی از فشار خون بالا در دوران بارداری، که شامل پره‌اکلامپسی (مسمومیت بارداری)، فشار خون بالا در بارداری، و فشار خون بالای مزمن می‌شود، دومین علت اصلی مرگ‌ومیر مادران در سطح جهان به‌شمار می‌آید. برای زنان مبتلا به پره‌اکلامپسی، زایمان زودرس تنها درمان قطعی است، زیرا این وضعیت توسط جفت هدایت می‌شود و فقط پس‌از زایمان برطرف خواهد شد.
این مطالعه مروری که توسط کینگز کالج لندن انجام شد، داده‌های شش کارآزمایی تصادفی‌سازی و کنترل‌شده را شامل ۳,۴۹۱ زن جمع‌آوری کرد و به مقایسه زایمان زودهنگام برنامه‌ریزی‌شده پس‌از ۳۴ هفته در مقابل تحت نظر قرار دادن مادر پرداخت. این کارآزمایی‌ها شامل زنان مبتلا به یک یا چند نوع اختلال فشار خون بالا بودند و در طیف وسیعی از کشورها، از جمله هلند، انگلستان، ایالات متحده، هند و زامبیا، انجام شدند.
مزایا برای مادر و نوزاد
یافته‌ها، شواهدی را با قطعیت بالا نشان می‌دهند که عوارض جدی مادر در زنانی که زایمان زودرس برنامه‌ریزی‌شده داشتند، در مقایسه با زنانی که با تحت نظر قرار گرفتن مدیریت شدند، تقریباً به نصف کاهش یافت.
زایمان زودرس برنامه‌ریزی‌شده احتمالاً خطر مرده‌زایی را نیز تا تقریباً ۷۵% کاهش می‌دهد، هرچند این موضوع باید با احتیاط تفسیر شود. این یافته براساس شواهدی با قطعیت متوسط است، و این کاهش در یک کارآزمایی واحد انجام‌شده در هند و زامبیا، جایی‌که میزان مرده‌زایی بالاتر است، دیده شد. هیچ موردی از مرده‌زایی در کارآزمایی‌های انجام‌شده در کشورهایی با سطح درآمد بالا ثبت نشد. زایمان زودرس برنامه‌ریزی‌شده احتمالاً منجر به افزایش بستری در بخش نوزادان نیز نمی‌شود، اگرچه این یافته نیز براساس شواهدی با قطعیت متوسط است.
نکته مهم آن است که مزایای زایمان زودرس، هم در کشورهایی با سطح درآمد بالا و هم پائین دیده شد، که نشان می‌دهد زایمان زودرس، حتی زمانی که زنان از قبل تحت نظارت و مراقبت مناسب قرار دارند، عوارض را کاهش می‌دهد.
«این یافته‌ها، راهنمایی روشن‌تری را به پزشکان و زنان در مورد زمان‌بندی زایمان هنگام بروز فشار خون بالا در دوران بارداری ارائه می‌دهد. شواهد موجود از پیشنهاد زایمان زودرس برنامه‌ریزی‌شده از هفته ۳۴، و حداکثر تا هفته ۳۷، به‌ویژه برای زنان مبتلا به پره‌اکلامپسی، پشتیبانی می‌کند.»
- پروفسور کاترین کلوور (Catherine Cluver)، نویسنده ارشد این مرور و محقق در دانشگاه استلنبوش (Stellenbosch) و بیمارستان تایگربرگ (Tygerberg)
دکتر آلیس بردمور-گری (Alice Beardmore-Gray)، نویسنده اصلی این مرور و متخصص زنان و زایمان در کینگز کالج لندن، گفت: «قضاوت در مورد زمان مناسب انجام زایمان، سوالی است که ما هر روز از نظر بالینی با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنیم.»
نویسندگان اضافه کردند که در دو مورد از کارآزمایی‌های انجام‌شده، بیش‌از نیمی از زنانی که تحت نظر دقیق قرار گرفتند، در نهایت پیش‌از ۳۷ هفته، که معمولاً فقط سه تا پنج روز دیرتر از زنانی است که به گروه زایمان زودرس برنامه‌ریزی‌شده اختصاص یافتند، نیاز به زایمان اورژانسی پیدا کردند و اغلب دچار عوارض بیشتری شدند.
دکتر بردمور-گری توضیح داد: «یک تصور غلط رایج این است که با انتظار بیشتر، مادر و نوزاد زمان بیشتری را به دست می‌آورند، اما کاری که شما اغلب انجام می‌دهید فقط به تأخیر انداختن زایمان اضطراری اجتناب‌ناپذیر است، درحالی‌که هر دو ممکن است در شرایط بدتری باشند.»
خطر زایمان سزارین افزایش نمی‌یابد
این مرور، شواهدی را با قطعیت بالا مبنی بر عدم افزایش خطر زایمان سزارین ناشی از زایمان زودرس برنامه‌ریزی‌شده یافت. این یافته‌ای است که نویسندگان آن را به‌ویژه برای مشاوره بالینی و تصمیم‌گیری زنان مهم می‌دانند.
دکتر بردمور-گری گفت: «این نخستین سوالی است که هر فردی، وقتی به او القای زایمان زودهنگام پیشنهاد می‌شود، می‌پرسد: آیا این کار خطر زایمان سزارین را افزایش نمی‌دهد؟ توانایی پاسخ واضح «نه» دادن، اطلاعات بسیار مهمی است که باید هنگام مشاوره در مورد زمان زایمان به زنان داده شود.»
نویسندگان توصیه می‌کنند که زمان‌بندی زایمان باید با در نظر گرفتن ترجیحات زن و شدت بیماری او تعیین شود. این یافته‌ها با دستورالعمل‌های بین‌المللی فعلی سازگار بوده و آن‌ها را تقویت می‌کنند، که زایمان زودرس برنامه‌ریزی‌شده حداکثر تا هفته ۳۷ بارداری به همه زنان مبتلا به پره‌اکلامپسی پیشنهاد شود. زنان مبتلا به فشار خون بالای بارداری یا فشار خون بالای مزمن بدون علائم شدید، می‌توانند ادامه نظارت دقیق را انتخاب کنند، و زایمان زودرس برنامه‌ریزی‌شده را از هفته ۳۹ به بعد در نظر بگیرند.
انجام تحقیقات بیشتری در مورد پیامدهای بلندمدت برای نوزادانی که در اواخر دوره نارس بودن متولد می‌شوند و سلامت قلبی‌عروقی بلندمدت مادران مبتلا به اختلالات فشار خون بالا در دوران بارداری مورد نیاز است.
شنبه ۲۰ تیر ۱۴۰۳