یک مرور بهروزشده کاکرین نشان داده است که اعمال مداخلات ارگونومیک در مقایسه با عدم درمان در محل کار، هیچ مزیت معناداری را برای تسکین درد، ارتقای سطح عملکرد، بهبودی یا کاهش تعداد مرخصیهای استعلاجی در کارگرانی که از مشکلات مرتبط با کار در ناحیه بازو، گردن یا شانه (complaints of the arm, neck or shoulder; CANS) شکایت دارند، نشان نمیدهد.
CANS شامل اختلالاتی هستند که در اثر حرکات تکراری، وضعیتهای نامناسب بدنی یا نیروهای خارجی مانند ابزارهای ارتعاشی ایجاد میشوند. آنها بهطور قابل توجهی بر جمعیت شاغل در سراسر جهان تأثیر میگذارند.
محیطهای کاری بهشدت بر مداخلات ارگونومیک، مانند تغییر مبلمان اداری و آموزش بیومکانیکی یا ارگونومیک، سرمایهگذاری میکنند تا به کارمندان اداری مبتلا به CANS کمک کنند.
هیچ مزیت مشخصی برای تسکین درد، بهبود عملکرد یا مرخصی استعلاجی وجود ندارد
این مرور که توسط محققان دانشگاه فناوری سیدنی انجام شد، ۲۰ کارآزمایی را آنالیز کرد که ۱۶ مورد از آنها به CANS غیراختصاصی پرداختند و در مجموع ۲۴۷۸ فرد مبتلا به CANS ناشی از کار را بررسی کردند. شرکتکنندگان شامل افرادی بودند که مرتباً در شغل خود از کامپیوتر استفاده میکردند.
نتایج این مرور نشان دادند که مداخلات ارگونومیک در مقایسه با عدم درمان، مراقبتهای معمول یا دارونما، ممکن است تفاوتی اندک تا عدم تفاوت را در تسکین درد کوتاهمدت ایجاد کنند. آنها احتمالاً تفاوتی اندک تا عدم تفاوت را در وضعیت عملکردی، مرخصی استعلاجی یا بهبودی برجای میگذارند.
شواهدی با قطعیت پائین به مزایای احتمالی آن برای کیفیت زندگی و استفاده از مراقبتهای سلامت اشاره دارند. بااینحال، نتایج متفاوت بودند و یک آنالیز، استفاده کمتر از خدمات مراقبتهای سلامت را نشان داد، در حالی که آنالیز دیگر به تفاوتی اندک تا عدم تفاوت اشاره داشت.
در مجموع، به نظر میرسد رویکردهای ارگونومیک نسبت به ورزش کمتر مؤثر هستند، اگرچه ممکن است در زیرگروههای خاص، مانند افراد مبتلا به تاندونیت روتاتور کاف، مزایای کمی مشاهده شود.
دکتر پونام مهتا (Poonam Mehta)، نویسنده اصلی از دانشگاه فناوری سیدنی، میگوید: «وقتی بهترین کارآزماییهای موجود را گردآوری کردیم، مداخلات ارگونومیک در مقایسه با عدم درمان، تفاوتی اندک تا عدم تفاوت را در تسکین درد، ارتقای سطح عملکرد، بهبودی یا استفاده از مرخصی استعلاجی ایجاد کردند. سطح قطعیت این شواهد از کم تا متوسط متغیر است، بنابراین این یک نشانه واضح است که تاثیر این مداخلات ضعیفتر از آن چیزی است که بسیاری از افراد تصور میکنند. ما برای تأیید این موضوع به شواهد بیشتری نیاز داریم، زیرا تحقیقات باکیفیت زیادی در این زمینه وجود ندارند.»
یک سرمایهگذاری بزرگ برای شرکتها
بسیاری از شرکتها برای انجام مداخلات ارگونومیک تلاش میکنند و سرمایهگذاری زیادی را در این زمینه انجام میدهند. برخی از نمونهها شامل آموزش ارگونومیک، استفاده از میزهای ایستاده-نشسته و تجهیزات تخصصی مانند ماوس و کیبوردهای ارگونومیک است.
آسیبهای ناشی از فشار تکراری میتوانند منجر به غیبت کارگران از کار، جابهجایی بیشتر نیروی کار و افزایش درخواستهای غرامت شوند. همچنین وقتی کارگران درد داشته باشند، بهرهوری کمتری را برجای میگذارند.
دکتر مهتا ادامه میدهد: «مداخلات ارگونومیک میتوانند بار مالی بزرگی برای سازمانها باشند. یافتههای ما حاکی از آن است که براساس شواهد فعلی، نباید انتظار داشت که این اقدامات بهتنهایی، درد یا تعداد مرخصی استعلاجی را در کوتاهمدت کاهش دهند. کارفرمایان ممکن است بخواهند این مساله را در مقابل هزینهها بسنجند.»
دکتر پیتر استابز (Peter Stubbs)، یکی از نویسندگان این مقاله، نیز اظهار داشت که «نواقص روششناختی و خطر سوگیری، اعتماد به نتایج را کاهش میدهد.»
هیچ دادهای در مورد عود آسیب یا میزان شکایت در دسترس نبود، و دادههای کمی برای پیامدهای مرتبط با کار، فراتر از مرخصی استعلاجی، به دست آمدند.
استراتژیهای ارگونومی ممکن است هنوز در زیرگروههای خاص یا بهعنوان بخشی از یک محیط کار گستردهتر یا برنامه بازتوانی ارزشمند باشند، اما شواهد پشتیبان آنها، محدود و نامشخص است.
نویسندگان خواستار انجام کارآزماییهایی با کیفیت بالا و طراحیشده برای تعیین نقش استراتژیهای ارگونومیک در مدیریت CANS هستند.
یکشنبه ۲۴ آبان ۱۴۰۵