یک مطالعه مروری جدید شامل بیش از ۱۰۰ کارآزمایی بالینی نشان داد که هیچ روش القای زایمان به‌طور واضح مؤثرتر از میزوپروستول واژینال با دوز پایین نیست، اگرچه برخی از روش‌ها کمتر مؤثر بوده و ویژگی‌های بی‌خطر بودن آن‌ها متفاوت بوده است.
القای زایمان عبارت است از شروع زایمان با استفاده از روش‌های دارویی یا مکانیکی. این شیوه در حوزه مامایی رایج است، به خصوص زمانی که خطرات سلامت برای مادر و نوزاد وجود دارد یا زمانی که دوره بارداری بیش از ۴۲ هفته طول می‌کشد. روش‌های زیادی برای القا وجود دارند، اما شواهد پشت آن‌ها قبلاً پراکنده و نامشخص بوده است.
این مرور ۱۳ روش مختلف القا را با استفاده از یک تکنیک آماری به نام متاآنالیز شبکه (network meta-analysis) مقایسه کرد، که محققان را قادر می‌سازد تا داده‌ها را از مطالعات متعدد به‌طور قوی ترکیب کرده و مداخلات را در کارآزمایی‌های مختلف مقایسه کنند. روش‌های ارزیابی‌شده شامل رویکردهای مبتنی بر دارو (میزوپروستول، دینوپروستون، اکسی‌توسین، دهنده‌های اکسید نیتریک)، تکنیک‌های مکانیکی (کاتترهای بالون، گشادکننده‌های اسمزی) و رویکردهای ترکیبی (بالون با اکسی‌توسین یا میزوپروستول؛ اکسی‌توسین با آمنیوتومی) بودند.
در مجموع، محققان ۱۰۶ کارآزمایی تصادفی‌سازی و کنترل‌شده را که شامل بیش از ۳۰,۰۰۰ زن بودند، بررسی کردند که حداقل ۳۷ هفته باردار بوده و انتظار یک نوزاد زنده را داشتند. بیشتر مطالعات زنانی را وارد کردند که سابقه زایمان سزارین نداشتند، درحالی‌که شواهد مربوط به زنانی با سابقه قبلی زایمان سزارین، هم‌چنان محدود ماند. این مرور، پیامدها را به‌طور جداگانه برای زنانی با سابقه قبلی و بدون سابقه قبلی زایمان سزارین، آنالیز و گزارش کرد.
اکثر روش‌ها از نظر اثربخشی در دستیابی به زایمان تقریباً مشابه هستند. میزوپروستول، که می‌تواند مستقیماً داخل واژن استفاده شده یا به صورت خوراکی مصرف شود، به‌طور گسترده‌ای در مطالعات به‌کار گرفته شد و در شیوه بالینی رایج است. میزوپروستول واژینال با دوز پایین، رایج‌ترین داروی مقایسه‌کننده در کارآزمایی‌های واردشده بود، بنابراین به عنوان یک معیار عملی برای مقایسه عمل کرد.
یافته‌ها هیچ شواهد روشنی را نشان ندادند که کدام روش القایی در دستیابی به زایمان طبیعی در عرض ۲۴ ساعت، کاهش زایمان سزارین به دلیل نگرانی در مورد سلامت جنین یا پیشگیری از مرگ‌ومیر پری‌ناتال، عملکرد بهتری نسبت به میزوپروستول واژینال با دوز پایین داشت.
«انجام القای زایمان بسیار رایج بوده و اتخاذ روش مناسب برای مادر و نوزاد اهمیت دارد. آنچه این مرور نشان می‌دهد آن است که، اگرچه بسیاری از رویکردها به یک میزان مؤثر هستند، برخی از آن‌ها در شرایط خاص، به ویژه برای زنانی که قبلاً سزارین نداشته‌اند، به وضوح خطر کمتری دارند. این شواهد به پزشکان کمک می‌کند تا روش مناسب را برای بیمار مناسب، براساس داده‌های معتبر و نه براساس عادت یا ترجیح، انتخاب کنند.»
- دکتر ایوانیس گالوس (Ioannis Gallos)، نویسنده بالینی اصلی این مرور
درحالی‌که شواهد کلی نشان می‌دهد هیچ روشی به وضوح عملکرد بهتری نسبت به میزوپروستول واژینال با دوز پایین ندارد، برخی از روش‌های القای زایمان در متاآنالیز شبکه رتبه بالاتری را کسب کردند. اکسی‌توسین با آمنیوتومی موفق‌ترین روش برای دستیابی به زایمان واژینال در عرض ۲۴ ساعت بود، درحالی‌که کاتتر بالون به همراه میزوپروستول با دوز پایین، قابل اعتمادترین نتیجه نهایی را ارائه داد. روش‌هایی مانند دهنده‌های اکسید نیتریک، گشادکننده‌های اسمزی و کاتترهای بالون به‌طور قابل‌توجهی خطر تحریک بیش از حد رحم را که می‌تواند نوزاد را دچار مشکل کند، کاهش دادند، اما موفقیت ۲۴ ساعته کمتری را به دست آوردند و تفاوت‌های کلی در زایمان سزارین به دلیل نگرانی‌های جنینی اندک بود و بالون به همراه اکسی‌توسین بیشترین فایده را نشان داد.
پروفایل‌های بی‌خطر بودن بین روش‌ها متفاوت بودند، به ویژه برای تحریک بیش از حد رحم که می‌تواند نوزاد را دچار مشکل کند، دیسترس جنین و خطر پارگی رحم در زنانی که قبلاً زایمان سزارین نداشتند.
نویسندگان تأکید می‌کنند که همه روش‌های القای زایمان معتبر و قابل اعتماد هستند، اما ایمنی روش‌های مکانیکی باید نکته اصلی این مرور باشد.
«روش‌های مکانیکی ممکن است مؤثرتر از برخی دیگر از روش‌های القایی نباشند. با این حال، روش‌های مکانیکی کاملاً بی‌خطر هستند، به‌ویژه برای سلامت نوزاد و جلوگیری از پارگی رحم. برخی - مانند کاتترهای بالونی - به‌طور گسترده‌ای در دسترس قرار داشته و ارزان هستند. هزینه، میزان در دسترس بودن و قابلیت پذیرش، به ویژه در کشورهای کم‌درآمد، بر توصیه‌های دستورالعمل‌بالینی تأثیر می‌گذارند.»
- سیوانون راتاناکانوکچای (Siwanon Rattanakanokchai)، نویسنده اول این مرور
هیچ روشی آنقدر پرخطر تلقی نشد که باید کنار گذاشته شود، اگرچه نویسندگان تأکید می‌کنند که پروفایل‌های موفقیت برای هر پیامد متفاوت بود و زمینه بالینی اهمیت دارد، به ویژه در زنانی که قبلاً زایمان سزارین داشتند و در شرایطی با منابع محدود.
«علیرغم اینکه القای زایمان بسیار رایج است، شواهد موجود برای زنانی که قبلاً زایمان سزارین داشته‌اند، به طرز شگفت‌آوری ضعیف است. اگرچه این یافته‌ها در ارائه دستورالعمل‌هایی در مورد بی‌خطرترین و کارآمدترین روش‌ها مهم هستند، یک شکاف تحقیقاتی حیاتی را با پیامدهای مستقیم برای دستورالعمل‌های آینده نیز برجسته کرده‌اند.»
- پیساکه لومبیگانون (Pisake Lumbiganon)، نویسنده ارشد این مرور
سه‌شنبه ۱۴ بهمن ۱۴۰۴