براساس نتایج یک مطالعه مروری جدید کاکرین، پرستاران میتوانند بسیاری از خدماتی را که بهطور مرسوم توسط پزشکان انجام میشوند، ارائه دهند، بدون آنکه تفاوت چندانی را در مرگومیر، عوارض جانبی، یا احساس بیماران در مورد سلامت خود ایجاد کنند. در برخی موارد، مراقبتهای پرستاری حتی از مراقبتهای پزشک نیز بهتر عمل کردهاند.
خدمات درمانی و مراقبت سلامت، به دلیل افزایش سن جمعیت، نیازهای پیچیده سلامت، لیستهای انتظار طولانی، و کمبود پزشک، با بار زیادی مواجه هستند. ارائه این خدمات توسط پرستاران، بهجای پزشکان، به عنوان یکی از راههای بهبودی در دسترسی به خدمات بیمارستانی برای بیمارانی پیشنهاد شده که، در غیر این صورت، ممکن است با انتظار طولانی مواجه باشند.
گروهی از محققان از ایرلند، بریتانیا و استرالیا، جایگزینی پرستار-پزشک را در بخشهای بستری و کلینیکهای سرپایی ارزیابی کرده و ۸۲ مطالعه تصادفیسازیشده را شامل بیش از ۲۸هزار بیمار در ۲۰ کشور آنالیز کردند. مطالعات شامل پرستاران متخصص پیشرفته، متخصصان پرستاری بالینی و پرستاران دارای شماره نظام (رجیسترشده) بودند که جایگزین پزشکان جوان یا ارشد در تخصصهایی مانند قلب و عروق، دیابت، سرطان، زنان و مامایی و روماتولوژی شدند.
مراقبتهای بیمارستانی پرستارمحور، همتای مراقبتهای پزشکمحور از نظر بیخطری و اثربخشی هستند
این مرور نشان داد که میان مراقبتهای پرستارمحور و پزشکمحور، تفاوتی اندک تا عدم تفاوت از نظر پیامدهای اصلی، از جمله مرگومیر، کیفیت زندگی، خود-کارآمدی و عوارض جانبی، وجود دارد. درحالیکه اکثر پیامدهای بالینی هیچ تفاوتی را میان گروهها نشان ندادند، پرستاران ممکن است در برخی زمینهها، از جمله کنترل دیابت، پیگیری سرطان و بیماریهای پوست، به پیامدهای بهتری دست یابند. مراقبتهای تحت نظر پزشک در تعداد کمی از خدمات پیگیری سلامت جنسی و سقط جنین با دارو، عملکرد کمی بهتر را نشان دادند.
«یافتههای ما نشان میدهند که خدمات پرستارمحور، مراقبتی را ارائه میدهند که به اندازه خدمات پزشکمحور برای بسیاری از بیماران، بیخطر و مؤثر هستند. در برخی مناطق، زمانیکه بیماران خدمات درمانی و مراقبتی پرستارمحور را دریافت کردند، پیامدهای بهتری را نشان دادند.»
- پروفسور میشل باتلر (Michelle Butler)، نویسنده اصلی مقاله از دانشگاه شهر دوبلین
مدلهای جایگزین بسیار متنوع بودند، و رتبههای مختلفی از پرستاران به صورت مستقل، تحت نظارت، یا با پیروی از پروتکلهای تخصصی عمل کردند. همچنین تفاوتهایی در آموزش، سطح مسئولیتپذیری، و نحوه جایگزینی وجود داشت که همه این موارد ممکن است بر پیامدها تأثیر گذاشته باشند.
باتلر افزود:
«در برخی موارد، بیماران زودتر، با تعداد دفعات بیشتر یا بنا به درخواست خودشان، قرارملاقاتهایی با پرستاران داشتند، یا یک بخش آموزشی کمکی در مراقبت از آنها وجود داشت که ممکن است به بهبود پیامدها کمک کرده باشند.»
شواهد مربوط به هزینههای مستقیم در مطالعات مختلف، محدود و متنوع بود، که تاحدودی به دلیل تفاوت در روشهای گزارشدهی، واحد پول و دورههای زمانی بودند. هفده مطالعه کاهش هزینههای مراقبت پرستارمحور را گزارش کردند، در حالی که نه مطالعه هزینههای بالاتر را به دلیل مشاورههای طولانیتر، ارجاعات یا تفاوت در تجویزها مطرح کردند.
این یک راهحل یکسان برای همه نیست
با این حال، جایگزینی پرستار-پزشک یک رویکرد یکسان و مناسب برای همه و هر هدفی نیست. نویسندگان هشدار میدهند که این مداخلات همیشه باید در چارچوب شرایط تفسیر شوند.
«جایگزینی پرستار صرفاً جایگزینی یک-به-یک نیست. برای اینکه این خدمات اثربخشی خوبی داشته باشند، به آموزش، پشتیبانی و مدلهای مراقبتی مناسب نیاز دارند، اما شواهد نشان میدهد که بیماران در شرایط نامساعدی قرار ندارند و میتوانند به شیوههای معناداری از آنها بهرهمند شوند.»
- تیموتی شولتز (Timothy Schultz)، نویسنده و محقق ارشد از موسسه تحقیقات بهداشت و پزشکی فلیندرز
گسترش خدمات پرستارمحور ممکن است به رفع کمبود پزشک کمک کند، اما نویسندگان اصرار دارند که سیاستگذاران باید تأثیر این مداخلات را بر نیروی کار پرستاری، از جمله آموزش و سازماندهی، در نظر بگیرند.
اگرچه شواهد موجود قابل توجه بود، نویسندگان به شکافهای مهمی اشاره میکنند. بیشتر مطالعات از کشورهای ثروتمند بودند، و اکثریت آنها (39%) در بریتانیا صورت گرفتند. نویسندگان خواستار انجام مطالعات بیشتر در مورد تخصصها، نقشهای پرستاری و انواع بیمارانی که هنوز ارزیابی نشدند، همچنین هماهنگی بیشتر در نحوه اندازهگیری پیامدها هستند. آنها بر نیاز به انجام تحقیقات بیشتر در کشورهایی با سطح درآمد پائین و متوسط نیز تأکید دارند، جاییکه نقشهای پرستارمحور میتوانند بهطور بالقوه میزان دسترسی به مراقبتهای درمانی را در مناطقی که با کمبود پزشک مواجه هستند، بهبود بخشند.
شنبه ۲۵ بهمن ۱۴۰۴